Een grauwe ochtend nam ik in Diest de trein richting... Berlijn. Tot mijn verbazing was de oude rechtstreeks verbinding reeds meerdere decennia afgeschaft. Hetzelfde lot had de Gazette van Diest, die steeds de dienstregelingen publiceerde, ondergaan.  Het stationspersoneel was gedecimeerd en de  treinen waren er ook niet op voorbeterd. De rangeersporen met in wolken gehulde locomotieven hadden plaats gemaakt voor grauwe nieuwbouw. De norse stationschef  achter het loket met een snor, die waarschijnlijk de eerste prijs zou winnen, was vervangen voor een vriendelijke dame met een computer.